دکتر گفت فقط سه ماه! تجریه زیسته و روانشناسی مراقبت و سوگ

هیچ‌وقت فکر نمی‌کنی

 اون لحظه واقعاً از راه برسه. 

حتی اگر اسمش رو شنیده باشی، حتی اگر برای بقیه اتفاق افتاده باشه.... 

برای «تو» همیشه یه چیز دوره. دورِ دور.

تا وقتی که یه روز، خیلی معمولی، 

خیلی ساده، 

می‌شنوی:

«متاستاز کرده.»

همین. 

به همین سادگی.

نه صدای خاصی داره، نه لرزشی، نه موسیقی غم‌انگیزی پشتش پخش می‌شه. 

یه جمله‌ست.... 

اما همون یه جمله، می‌تونه کل دنیاتو از جا بکنه.

من بارها این مسیرِ انتظار رو رفته بودم. 

بارها نشسته بودم پشت درِ جواب پاتولوژی، 

و هر بار، بین «بدخیم هست یا نه»، 

هزار بار مُرده بودم و زنده شده بودم.

اما یه جایی می‌رسی.... 

که حتی حاضر می‌شی «بدخیم» رو بشنوی، 

فقط «متاستاز» نباشه.